Een vaas als een gesloten bloem, met scherpe punten die zich voorzichtig openen. De matte huid doet denken aan verweerd gesteente, terwijl het blad – met zijn nerfstructuur en subtiele blauwe inloop – contrasteert als een fossiel uit een andere tijd. Het lijkt op iets dat je in een rivierbedding vindt: gevormd door natuur, vergeten door tijd, en weer opgedoken in stilte.
Een blad, gevangen in klei.
Een herinnering aan iets dat ooit groeide.
Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.